Soms moet je gewoon een mini feestje vieren.

Vandaag had ik een afspraak bij de reumatoloog. En die ging zo voorspoedig dat ik pas over een jaar terug hoef. Ik heb voor het eerst in jaren een uitslag van het lab waar NIETS te hoog of te laag is. Geen woorden voor hoe vrolijk ik daarvan werd.

Thuis lag ons vakantiegeld cadeau op me te wachten. 2 kilo brunost, Noorse kaas. Als wij niet naar Noorwegen kunnen, dan maar zo. 1 plakje werden er 2. En toen had ik trek in Lomper. En toen was ik zo dom om dat plan uit te voeren. Anderhalf uur frustraties verder waren ze gebakken. Al met al 2 uur in kooklucht gestaan en veel te laat gaan eten. Dat trek ik dus eigenlijk niet. Net als aangeklonterd deeg aan mijn vingers en naar de wc moeten maar niet kunnen. Het was echt een feestje (nee, niet). Maar nadat ik snel naar wc was gerend en de beton geworden deegklonten van onder mijn nagels had gebikt, konden we wel heerlijk eten. 

Ik had wel zo'n rugpijn dat ik me bijna afvroeg of ik niet terug moest naar de reumatoloog 😆

De foto's worden scheef geplaatst door blogger. Ik zet ze morgen wel recht, want nu wil ik alleen nog maar op de bank zitten en breien.